Dirk Christiaens werd 70 en dat kan niet onopgemerkt voorbijgaan.
Van hier en daar bevat twintig rijmen geschreven tussen 2000 en 2012, terwijl Bijna voorbij verzen bij elkaar sprokkelt uit de voorbije twee decennia.
De dichter zit met zijn lief als een dief op appels en op rozen.
Geluk is een wijnfles, streepje zon, vragen waarom de maan, waarom de zon, waarom de kinderen komen.
‘Dat ik het nog eens vragen kon.’
In memoriam patris, In memoriam matris. Het ‘geluid van dood’ is nooit ver weg en niet voor niets …
