Ergens tussen hemel en aarde was ze daar
en wees de richting aan.
Ik kon niet om haar heen, ik kon er niet voorbij.
En de versleten wijzers leken op verkrampte vingers die
naar de hemel wezen of wezen ze op mij?
En de uren waren minuten en de minuten waren krom,
rare kronkels, kronkels van de tijd.
De Kluk is een ‘ervaringsverhaal’ van Nanny Kannegieter. Op schokkende wijze geeft ze een beeld van de gevoelens van iemand, die met een CVA (een beroerte) in het ziekenhuis is opgenomen, van de worsteling met de gevolg…
