‘Dor streek over zijn baard, die nu onverzorgd en lang was. Hij leefde in afzondering, toch functioneerde zijn lichaam normaal, hoewel het werd onderhouden zonder voedsel en werd verkwikt zonder slaap. Alleen, aan de stemmen die opstegen uit de gloeiende plas kon Dor niet ontkomen. Stemmen die altijd en vanuit elke uithoek van de aarde vroegen om meer tijd; meer minuten, meer uren, meer maanden en meer jaren…’
Op bizarre wijze is het leven van Dor – Vader Tijd en klokkenmaker – verbonden met dat van Sarah…
