In De stem van het vuur laat de hoofdpersoon Derk K. de op hem verliefde Aartje, student aan de kunstacademie, kennismaken met een beroemd schilderij. Hij geeft daarbij een geheel eigen interpretatie. De titel is een op het eerste gezicht aandoenlijke vraag: wie is er bang voor rood, geel en blauw? Het immense doek is bewonderd en verguisd. De restauratie na een grondige vernieling, veroorzaakte grote opwinding. De magie van het intens rode vlak zou volgens kenners zijn verdwenen. Het schilderij is niet meer hetzelfde. Dan wordt Derk ernstig ziek. Als Aartje is vertrokken, ondergaat hij een hersenoperatie. Zijn klachten verdwijnen zo goed als, maar bijeffecten veranderen zijn gedrag. Is híj nog wel dezelfde? Beïnvloed door ‘Wie is er bang…..’ maakt Aartje nieuw werk, waarin zij haar eigen oplossing vindt. Uit dat werk spreekt een verbond dat ze beiden laat ontsnappen aan hun beperkingen. Hun geschonden liefde wordt opgetild. Zo stelt het verhaal de vraag naar betekenis van herstel.
Meine Fernhout (Velsen, 1946) was in de jaren zestig slaggitarist in de Bintangs, hij studeerde af in de sociale wetenschappen op een kunst-sociologisch onderwerp, werkte vervolgens in de museumwereld en werd directeur van een kunstacademie. In 2015 verscheen zijn debuutroman ‘De blinde kamer’.
