Schurk of schavuit, opportunist of held – over weinig mensen lopen de meningen zo uiteen als over de in 2004 overleden prins Bernhard. Annejet van der Zijl ging op zoek naar het verhaal achter de mythe. Ze vond een astmatisch, gepest jongetje in een verloren land, dat zich door een unieke samenloop van omstandigheden kon transformeren in het tegendeel van wat hij tot dan toe was. Maar ze vond ook een oude man die een hoge prijs betaalde voor al zijn echte of vermeende grootheid en tot zijn dood werd achtervolgd door de demonen uit zijn Duitse verleden.
Bernhard is niet het stoere jongensboek waarmee het onderwerp zelf de geschiedenis in had willen gaan. Het is ook niet het inktzwarte scenario dat zijn tegenstrevers op zijn leven plakten. Het is allemaal veel toevalliger en vooral menselijker – en daarom, misschien wel voor het eerst, begrijpelijk.
