Terwijl we thuis gezellig zaten te praten, vroeg mijn zoon David: ‘Papa, wil je mij zegenen?’ Dat overviel me. ‘Natuurlijk, jongen? Ik zegen je.’ Hij schudde zijn hoofd. ‘Nee, Papa, ik bedoel dat je me echt zegent.’ David stond rustig op, knielde aan mijn voeten neer en keek naar me op. ‘Alstublieft, Papa, ik wil jouw zegen ontvangen.’ Toen boog hij zijn hoofd.
Ik heb me nooit méér vereerd gevoeld. Diep ontroerd legde ik mijn handen op zijn schouders en vanuit het diepst van mijn hart zegende ik hem? I…
